„Za następnym rogiem minął budkę z gazetami. Pani kioskarka zauważyła go i pomachała przyjacielsko. Znała tego pieska z widzenia, bo znała też większość mieszkańców miasteczka. Niestety nawet ona nie wiedziała, czego szuka nasz bohater, więc nie mogła mu pomóc, a był on dziś zbyt zajęty, żeby podbiec i się przywitać. Piesek mógłby do niej zajrzeć, by dać się pogłaskać w swoje ulubione miejsce za uchem i poczuć zapach świeżych gazet i zapałek – tym razem jednak nie zboczył ze swojej drogi.”